Antakya Gazetesine Hoşgeldiniz -
$ DOLAR → Alış: 6,81 / Satış: 6,84
€ EURO → Alış: 7,57 / Satış: 7,60

2 gün yokum… MUTLU NOELLER…

Tamer Yazar
Tamer Yazar
  • 24.12.2019
  • 365 kez okundu

Yazar Thomas Hobbes, “Hiçbir korkuluğu KURT suretinde yapmamışlar, AYI ve LEOPAR gibi de yapmamışlar… Zannederim ki, insandan daha korkuncunu bulamamışlar” dese de…

Bu sayfa, insana dair hikâyelerle doldu koca bir sene…

Bu kenti de unutmadık…

Dar sokaklarını ise az adımlamadık…

Tarih ve kültür mü ?

Baş tacımız oldu…

Kadınlarsa, hikâyelerimizin gündem başlığı…

Yorgun bedenlerin bir o kadar yorgun kelimeleri de hep yanı başımızdaydı…

Ara ara gülümsediğimiz anlar oldu…

Kahkaha attığımız anlar da…

Öfkeli anlarımız da…

Ağlayışlarımız da…

Ama…

UMUT hep vardı…

Ve yaklaşan yeni SENE noktasında duran ben, 2 günlüğüne sizden ayrılırken, o umuda dair yazmak istedim bugün… Hepimizi, her birimizi sıkan, yoran, düşündüren, susturan, hayal kırıklığına uğratan, geri adım attıran, isyan ettiren her şey adına, UMUT VAR demek istedim…

O yüzden…

UMUT olan yerde NAZIM HİKMET vardır demek gerek ve sözü de, Nazım’ın kelimelerinde durdurmak gerek…


Yüreğini vermeli insan… Sıktığı ele, kucakladığı dosta, dokunduğu omuza, gülümsediği yüze… Baktığı göze, dinlediği söze… Çünkü verdiğimiz kadar alacağız bu dünyadan… Yani, ektiğimiz kadar biçeceğiz… Sonra, ‘hepsi benim’ diyebileceğimiz, ama sadece yürekten verdiğimiz kadar… Bir umut ışığı olduğumuz kadar… Bir gönül dolusu insanlık paylaştığımız kadar… Ne eksik, ne fazla…

Sadece hak ettiğimiz kadar…

Sizi bilmem ama, hayatı hak etmek için, önce birbirimizi hak etmemiz gerekiyor belki de…

Kırmadan, dökmeden sevmeyi bilmek gerekiyor…

Yüreğe dokunurken, incitmemeyi de…

Almaktan çok, vermeyi de…

GÜZEL SÖZLER, haklısınız… SÖYLEMESİ KOLAY diyenleriniz vardır şimdi… HAYAT BU KADAR TOZ PEMBE DEĞİL diyenleriniz de… Almaktan çok, vermek de neyin nesi, ENAYİ MİYİM diye ekleyenleriniz de…

O zaman ne yapalım ?

2020 umudumuzu, BÜYÜK İKRAMİYE umudu ile üst üste koyup, UMUT deneni de buna mı etiketleyelim ?

Geçen gün bir takipçim, bana buna dair öylesine keyifli bir şey yazmış ki…

O bitirsin bugünü…


Devlet, keşke o 80 MİLYON’un mutluluğu ile bizlere birkaç haftalık balayı geçirteceğine, UMUT verse… En çok da, dört duvar arasında sıkışmış hayatlara… Ocağında tek tencere kaynayan yoksul evlere… Yarına dair beklentisini rafa kaldırmışlara… Korkmuşlara… Vazgeçmişlere… Sadece günü bitirme telaşına düşmüşlere… İki yakası bir araya gelmemişlere… İşsiz öğretmenlere… Mezun, ama yarınsız gençlere… Asgari denen hayat standardında sıkışmışlara… Pazar filesinin dibinde hep aç kalanlara…

Ve bu da, bir DEVLET POLİTİKASI olsa…
Ve UMUTSUZ tek bir ev, tek bir insan kalmasa…

80 Milyon’un peşinde o UMUT adına koşan ve koşarken de nefessiz kalan bir kalabalık yaratan DEVLET yerine, gülümseten bir DEVLET olsa… Olmaz mı ?

Bence olur… !
Sizce… ?

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ