Antakya Gazetesine Hoşgeldiniz -
$ DOLAR → Alış: 5,69 / Satış: 5,71
€ EURO → Alış: 6,29 / Satış: 6,32

Gazetecilik mi? Belki bir başka bahara…

Tamer Yazar
Tamer Yazar
  • 18.10.2019
  • 405 kez okundu

Yabancı bir Gazeteci arkadaşım, Türkiye’de insanların RUH HALİ ne, diye sordu geçenlerde… Siz NE derdiniz bilmiyorum ama, ben oldukça nettim verdiğim cevapta, ki aslında Yazar Mehmet Deveci verdi o cevabı herkes adına…

Dedi ki…


İçimin koridorlarında, hep SESSİZ yürüdüm…

Ayağımı SÜRTMEDEN,
düşlerimin sesini KISARAK,
içimin çığlığını BASTIRARAK…

BEN BÖYLE DEĞİLİM diyen kaç kişiyiz ?

Dürüstçe, ÖZGÜR kelimelerini sırtlayan, ama her adımında yaşadığı sarsıntıda harflerinden çokça kaybeden biz GAZETECİLER bile ara ara bu durumdayız !

Bu arada, bana soruyorsunuz,
bu işe NASIL BAŞLADIN diye !

Tesadüflere inanır mısınız ?

İNANIN !

Çünkü ben, tesadüflerle başlayan bir sürecin sayfasındayım… ki o sayfalar bugün o kadar birikti ki, yaşadığım kalabalığın içinde yarattığım labirentte her birimiz adına ÇIKIŞ kapıları arıyorum… Bulabildiğim anlar çok az… Ama vazgeçmiyorum…

Peki, PİŞMAN MISIN diye soracaksınız !

Asla…

NİYE mi ?

Öyle bir ülkede yaşıyoruz ki, ister istemez, iyi – kötü BİRİKİYORUZ… Bu öyle bir birikme ki, kelimelerin zorunlu ertelenmişliği içinde kayıplarımızı arıyoruz… Hatta o kayıp ARANIYOR denenler arasına katılıyoruz… Kendi resimlerimizi de yapıştırıyoruz hemen her yere, KENDİNİ arayan diğerleri gibi…

Belki de tüm mücadelemiz, ANLAMAK üzerine…

Zira dendiği gibi !

Anladığını zannettiğin şey, aslında anladığın gibi değildir bazen… Öyle anlamak istediğin için öyle anlamışsındır yalnızca… Her insan düşer yanılgının tuzağına… Varsa CESARETİN, sorgulamak gerek bazen… Neyi! Neden! Niçin! Nasıl öyle algıladığını ya da anladığını varsaydığını…

Peki, var mı CESARETİMİZ !

İşte tüm bu karmaşanın içinden çekip aldığımız kelimeler, bu sayfayı ayakta tutan şey…

Ama her şeye rağmen, bitiyoruz…

Azalıyoruz…

Bazen birer birer…

Bazen parça parça…

Ama hep de, sessiz – sedasız…

ÖZGÜR kelimelerimiz azaldıkça, sayfalarımız da azalıyor… Öyle ki, GAZETE (!) dediklerimizin YANDAŞLIĞINDA doldurulan sayfalar, ONAY’ın Ankara’sı tarafından imzalanıyor… Sistemle UYUMLU olmanın tedirginliğinde yan yana gelen harflerin kelimeleri ise istenen cümlelerden fersah fersah uzağa düşüyor…

Sosyal medyayı, özellikle de twitter deneni ( @tameryazar ) günün önemli bir bölümünde aktif olarak kullanan ben bile, o ÖZGÜRLÜK denenin cesaretini SAYFALARDA değil, ama Amerikalının keşfettiği alanın bana düşen kısmında yaşatıyorum…

Haklısınız…

Garip bir memleketiz…

Peki, düzlüğe ne zaman çıkarız ?

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ