Antakya Gazetesine Hoşgeldiniz -
$ DOLAR → Alış: 5,74 / Satış: 5,77
€ EURO → Alış: 6,37 / Satış: 6,39

Giden gidene… Dökülen dökülene…

Tamer Yazar
Tamer Yazar
  • 15.11.2019
  • 362 kez okundu


Çok karışığım…

Bir yanım,
alabildiğince huzursuz
ve yorgun,
Bir yanım,
mucizelere ve düşlerin
gerçek olabileceğine halen
inanıyor
ve heyecanını koruyor.

Bu iki yan arasında, ben,
eziliyorum…

demiş Frida Kahlo…

Bugün, bu iki yan arasında kalan biri konuşsun… Aslında, düne dair bir sohbetin bugüne kalanları gelsin… Türkiye’de artık gazetecilik yapamayacağını anlayan ve YANDAŞ medya içinde olmak istemediği için de adresi Brüksel’e çeviren bir arkadaşımdan gelsin…

O anlatsın…
Sıkışmışlığını…


İşsiz kalmak değil, insanın canını sıkan… İnandığın noktada durmanı sağlayacak adreslerin neredeyse bitmiş olması… Eskiden böyle miydi? Kalabalıktık… Köşesinden yazanlarla… Sahada koşturanlarla… Özel haberin peşinden adımlayanlarla… Haber atlatma heyecanını koruyanlarla… Gerçekleri ortaya çıkarma telaşında duranlarla…

Şimdi…

Haberi yüzünden gözaltına alınanlar var…

Köşesindeki muhalif ruhu yüzünden işinden olanlar var…

Takip ettiği haberlerin dokunduğu isimler yüzünden tutuklananlar var…

Anlayacağınız…

Mesleğin tadı kalmadı…

Özgürlüğü ise hiç kalmadı…

Aslında gitmeyi hep düşündüm, ama her düşündüğümde de erteledim… Biraz daha, dedim… Belki, dedim… İlla ki değişir, dedim… Değişmedi ! Aksine, her şey daha kötü… Gazeteciliği bu ülkede ciddi ciddi yapabilmen için, sürekli olarak, bir gün gelip seni götürecekleri psikolojisi içinde yazacaksın yazılarını, takip edeceksin haberlerini… Gözaltı yaşayacaksın… Tutuklanacaksın… Ve bunun adına da Gazetecilik diyeceksin… Dedik de…

Sanırım, özgürlüğüme vurulan kelepçeden kurtulmak için gidiyorum biraz da…

Garip olan…

Hep bu nedenle gidenlerin hikâyelerini okurdum… Burada yeterince mücadele verip vermediklerini sorgulardım… Sanırım şimdi benim için de aynı şeyi yapacak, yazacak, diyecek çok insan var… NİYE diyecekler en çok da ! NEDEN vazgeçti kısmında durup, suçlayacaklar belki de ! O yüzden, anlıyorum… O gidenleri asıl şimdi anlıyorum…

Ama vazgeçmiyorum, bunu bilsinler… Ne ülkemden, ne mesleğimden, ne inandıklarımdan… Sadece coğrafyam değişiyor… İçine düştüğüm sıkışıklıktan çıkmam için, bunu yapmam gerekiyor…

Frida Kahlo’nun dediği gibi…

Bir yanım,
mucizelere ve düşlerin
gerçek olabileceğine halen
inanıyor
ve heyecanını koruyor…

Evet…

Bizlerin de benzer bir mesleki yorgunluk içinde olduğunu söylemek yanlış olmaz… Hatta ara ara aynı düşünceler içinde olduğumuzu söylemek de… Ama gidenlere HAK verenlerdenim…

Sahi, ÖZGÜR olması gereken kelimeleri gözaltına alan, tutuklayan bir ülke coğrafyasında, GAZETECİLİK denene hakkını ne kadar veriyoruz ?

Düşünün…
Ben de düşüneyim…

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ