Antakya Gazetesine Hoşgeldiniz -
$ DOLAR → Alış: / Satış:
€ EURO → Alış: / Satış:

YORULDUM deyin…

Tamer Yazar
Tamer Yazar
  • 30.10.2020
  • 232 kez okundu


İçimden geçenlerle, yaşadıklarım hiç tanışmadılar bile…

Ve ben;

Tanışmamış iki hayat arasında fazlasıyla yoruldum…

Düşündüm de…

Kaç hayat vardır, bu durumda ?
İçinden geçenleri gömen, kaç kişiyizdir ?
Yaşadıklarını bir türlü sindiremeyenler peki !

BEN, deyin…
BEN…

“Benim içimden geçenler ne”, deyin…
Geçip gidenlerin kalabalığını sorgulayın…
Gidenlerin sizden götürdüklerini ise unutmayın…

YORULDUM da deyin ama…

Bir türlü tanıştıramadığınız o içinizden geçenlerle yaşadıklarınızın mesafesinde YORULAN kendinizi bir dinleyin…

Ne duyuyorsunuz ?
Hangi kelimelerdesiniz ?

Fısıldanan hikâyeniz peki…

Onu hangi ara kaybettiniz ?

…Elde kalan mı ?

Bunun için aynaya bakın !
Hikâyenizle göz göze gelin !
Size ait mi, değil mi, bir bakın !

Yüzünüze de dokunun, ama yorgun çizgilerinize…
Dokunduğunuz yerde birikenlerle tanışın bu kez…

Evet…

O çizgiler, içinizden geçenlerin akıp gittiği hayat damarlarınız… Parmaklarınızın arasından kayıp düşerken izlediğiniz… Durdurabilecekken, korktuğunuz ve kaybettiğiniz… Sonunda da pes edip vazgeçtiğiniz…


İçimden geçenlerle, yaşadıklarım hiç tanışmadılar bile…

…deyişimiz de bundan !

PİŞMAN MIYIM diye de sorun bir kendinize ama…

Haklısınız, hayat garip ! Yaşadığımız SURETİMİZ ve bir türlü o suretle tanıştıramadığımız bir KENDİMİZ var hep… Tamam da, birbirine hep ters yönde yürüyen bu iki BENLİK arasında NEREDEYİZ, hiç düşündünüz mü ? Adımlarımız nereye gidiyor, her ikisinin de arkasından bakarken, sorguladınız mı ? Koşar adım hangisine ulaşma derdimiz var, merak ettiniz mi ?

Ya da şöyle düşünün…

İçinizden geçenlerle, yaşadıklarınızı tanıştırma imkanınız olsaydı, birbirlerini severler miydi ?

Cevap, çokça HAYIR gibi !

Sizi bilmem, ama hep dediğim, kendime de tekrar ettiğim bir şey var…

İnsanoğlunun iki hikâyesi var… Biri, kendine sakladığı, ara ara çıkarıp kontrol ettiği, ama kimselere anlatmadığı, anlatamadığı… Bir tane de, her gün yaşadığı, yüzüne maske gibi takıp dolaştığı, aslında ona ait olmayan, ama onsuz da yapamadığı…

Yine aynı yerdeyiz anlaşılan…
Tanıştırılamamış hayatlardayız…

Yorgunluğumuz da bundan mı ?

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ